Βρείτε μας στο Facebook Follow me
Greek English French German Italian

Βιογραφίες Πολιτικών Τόπου

Οι μεγάλες προσωπικότητες συνδέονται άρρηκτα με την εποχή τους. Διαμορφώνονται μέσα στις συνθήκες των καιρών τους, τις διαμορφώνουν και είναι κομμάτι καθοριστικό των χρόνων τους.

Παρακάτω σας παρουσιάζονται οι βιογραφίες σπουδαίων πολιτικών ανθρώπων, ανθρώπων διαφορετικών, ανθρώπων που οι ζωές τους επηρέασαν στο πέρασμα του χρόνου πολύ κόσμο και που τα ονόματά τους έμειναν στην Ιστορία. Ιστορίες ανθρώπων που επιβίωσαν μέσα από αντίξοες συνθήκες, αληθινές ιστορίες απλών ανθρώπων της διπλανής πόρτας συγκεντρώθηκαν εδώ για να τις μελετήσετε.
 

Γεώργιος Παπανδρέου (1888 – 1967)

Georgios Papandreou

Γεννήθηκε στο Καλέντζι Αχαΐας το 1888. Ήταν ο μικρότερος υιός Παπά Ανδρέα Σταυρόπουλος. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού. Φοίτησε στο σχολαρχείο Χαλανδρίτσας. Διακρινόταν μεταξύ των συμμαθητών του για την ευρεία αντίληψη και φιλομάθειά του. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στη Βαϊμάρη και στο Βερολίνο.

Το 1915 διορίστηκε Νομάρχης Λέσβου και στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον οποίο ακολούθησε στο κίνημα της Θεσσαλονίκης. Πρωτοστάτησε στην έκπτωση του βασιλιά Κωνσταντίνου κι εναντιώθηκε με σθένος στο δικτατορικό καθεστώς του στρατηγού Πάγκαλου.

Το 1930, όταν ο Βενιζέλος επέστρεψε στην εξουσία, ο Γεώργιος Παπανδρέου διορίστηκε υπουργός Παιδείας κι έλαβε σημαντικά μέτρα για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Το 1935 ίδρυσε το «Δημοκρατικό κόμμα», το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε «Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό».

Ακολούθησαν η δικτατορία Μεταξά και ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης, το 1942 συνελήφθη και φυλακίστηκε. Δύο χρόνια αργότερα κατέφυγε στη Μέση Ανατολή για να οργανώσει το συνέδριο του Λιβάνου, όπου αποφασίστηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό την προεδρία του και αμέσως μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Ελλάδα.

Την περίοδο 1950 - 1951 ανέλαβε διάφορα υπουργεία σε μεταβατικές κυβερνήσεις. Η συνεργασία που ακολούθησε με τους Φιλελεύθερους του Σοφοκλή Βενιζέλου δεν κράτησε για πολύ. Το 1961 αναγνωρίστηκε αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου και στις εκλογές του ίδιου χρόνου εξασφάλισε το 1/3 των εδρών της Βουλής. Μην αναγνωρίζοντας το κύρος του αποτελέσματος, κήρυξε τον «ανένδοτο» στην ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1963 κέρδισε τις εκλογές με σχετική πλειοψηφία.

Πανηγυρική ήταν η νίκη το Φεβρουάριο του 1964, με την Ένωση Κέντρου να λαμβάνει το 53% των ψήφων. Όμως, οι ιδεολογικές, πολιτικές και προσωπικές διαφορές στους κόλπους του κόμματος ήταν το αδύνατο σημείο, το οποίο εκμεταλλεύθηκε η παρασκηνιακή ηγεσία της Δεξιάς. Τον Ιούλιο του 1965, οι αποστάτες ανέτρεψαν τον Γεώργιο Παπανδρέου, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας μακράς περιόδου πολιτικής κρίσης.

Από την 21η Απριλίου 1967, οπότε εκδηλώθηκε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, ο Παπανδρέου τέθηκε σε περιορισμό στο σπίτι του στο Καστρί, όπου και πέθανε την 1η Νοεμβρίου του 1968.

Δύο ημέρες αργότερα, η κηδεία του «Γέρου της Δημοκρατίας» αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αντιδικτατορική διαδήλωση. Την πομπή ακολούθησε μια πραγματική λαοθάλασσα 300 χιλιάδων ανθρώπων, «το μέγα πλήθος με το μέγα πάθος» κατά τη δική του έκφραση.

Η κοινότητα Καλεντζίου θα τιμά για πάντα την μνήμη του. Έστησε τον ανδριάντα του (1982) στο προαύλιο του Δημοτικού σχολείου του χωριού, που εκείνος έχτισε το 1931 ως Υπουργός Παιδείας. Στο ίδιο κτίριο στεγάζεται από το 1984 το Μουσείο Γεωργίου Παπανδρέου.

Ανδρέας Παπανδρέου (1919 – 1996)

andreas papandreou1

Γεννήθηκε στη Χίο στις 5 Φεβρουαρίου 1919. Πρωτότοκος γιος του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και της Σοφίας, το γένος Μινέϊκο. Γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα του χρόνια στη Χίο όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως γενικός διοικητής των νησιών του Αιγαίου.

Την περίοδο 1923-1936 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ανήσυχο ζωηρό πνεύμα συνδέεται από μικρός με τα πολιτικά κινήματα της εποχής. Στο γυμνάσιο εκδίδει το μαρξιστικό περιοδικό "Ξεκίνημα" και χαρακτηρίζεται για τις τροτσκιστικές του απόψεις. Φοίτησε στο αμερικανικό κολλέγιο και στη συνέχεια στη Νομική Σχολή Αθηνών. Τα φοιτητικά του χρόνια συνέπεσαν με τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά, ενώ ο ίδιος μετείχε σε ομάδες και κινήσεις κατά του καθεστώτος.

Στις 4 Αυγούστου 1936 συνελήφθη όταν μαζί με άλλους φοιτητές, κατέστρεψαν προκηρύξεις του καθεστώτος αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά τρεις ημέρες. Την άνοιξη του 1939 συνελήφθη με την κατηγορία της συμμετοχής σε αντιδικτατορική οργάνωση, ενώ ο πατέρας του βρισκόταν εξόριστος στην Άνδρο.

Αποφυλακίστηκε το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου και έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ακολουθεί επί 20 χρόνια μια εντυπωσιακή πανεπιστημιακή καριέρα με σημαντικότερη στιγμή την ανακήρυξή του το 1943 σε διδάκτορα Οικονομικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Δίδαξε ακόμη στα πανεπιστήμια της Μινεσότα και του Μπέρκλεϋ στο οποίο από το 1956-59 γίνεται κοσμήτορας της Οικονομικής του Σχολής.

Το 1959 επισκέπτεται για ένα χρόνο την Ελλάδα στο πλαίσιο ερευνητικής αποστολής για την ανάπτυξη και την οικονομία. Το 1961 επιστρέφει στην πατρίδα για μόνιμη εγκατάσταση. Τότε ίδρυσε το κέντρο προγραμματισμού και έρευνας (ΚΕΠΕ). Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε Πρόεδρος του Δ.Σ και Γενικός Επιστημονικός Διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών και παράλληλα σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδας.

Το μεγάλο του όμως όνειρο είναι η πολιτική. Η διορατικότητα, το οξύ πνεύμα, ο πύρινος λόγος του, ο οραματισμός αλλά και οι άριστες γνώσεις του για την οικονομία αποτελούν το καλύτερο διαβατήριο για την πολιτική σκηνή.

Το 1964 πολιτεύεται για πρώτη φορά με την Ένωση Κέντρου και εκλέγεται βουλευτής Αχαΐας. Αναλαμβάνει υπουργός Προεδρίας και αργότερα υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.

Συλλαμβάνεται αμέσως μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 μαζί με άλλους πολιτικούς και οδηγείται στο απομονωτήριο των φυλακών Αβέρωφ. Απελευθερώνεται το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου με την αμνηστία που έδωσαν οι δικτάτορες και τον Ιανουάριο του 1968 φεύγει από τη χώρα μαζί με την οικογένειά του.

Τον  Φεβρουάριο του 1968 ιδρύει το Πανελλήνιο Αγωνιστικό Κίνημα (ΠΑΚ) το οποίο κηρύσσει τον αγώνα κατά της δικτατορίας. Τον Μάρτιο του 1968 μεταβαίνει στις ΗΠΑ για να υπερασπίσει το αίτημά του προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας προς τη χούντα των συνταγματαρχών.

Μετά την πτώση της δικτατορίας επιστρέφει στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1974 και στις 3 Σεπτεμβρίου ιδρύει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ). Στις εκλογές του 1974 εκλέγεται βουλευτής Αχαΐας, ενώ στις εκλογές του 1977 αναδεικνύεται ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στις εκλογές του 1981 το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται πρώτο κόμμα με 48,06% ενώ ο ίδιος σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση στην οποία διατηρεί και το αξίωμα του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Ως πρωθυπουργός πρωτοστατεί στις κινήσεις που έγιναν για την ειρήνη, τη συνεργασία, την ασφάλεια και την αποπυρηνικοποίηση στα Βαλκάνια και την Ευρώπη.

Συμμετέχει το 1982 στην "πρωτοβουλία των έξι" για την προάσπιση της ειρήνης, μαζί με τους ηγέτες του Μεξικού, της Αργεντινής, της Σουηδίας, της Ινδίας και της Τανζανίας.

Στο εσωτερικό της χώρας η κυβέρνηση Παπανδρέου αλλάζει το πολιτικό σκηνικό επιφέροντας σημαντικές καινοτομίες με την κατάργηση της νομοθεσίας των εκτάκτων μέτρων, την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης 1941-44, την αποκατάσταση των αγωνιστών της, την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων, την αλλαγή του οικογενειακού δικαίου με στόχο τη νομική εξίσωση ανδρών και γυναικών. Επίσης, καθιερώθηκε ο θεσμός του Εθνικού Συστήματος Υγείας, η συνταξιοδότηση των αγροτισσών, η υποστήριξη των χαμηλόμισθων, η αντιμετώπιση των προβληματικών επιχειρήσεων.

Στις εκλογές του 1985 το ΠΑΣΟΚ κερδίζει και πάλι και ο Ανδρέας Παπανδρέου σχηματίζει τη δεύτερη αυτοδύναμη κυβέρνησή του η οποία εξήγγειλε οικονομικό "πρόγραμμα λιτότητας" με στόχο την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση. Τον Αύγουστο του 1988 εκδηλώνονται προβλήματα στην υγεία του και υποβάλλεται σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς στο νοσοκομείο Χέρφιλντ του Λονδίνου. Η κατάστασή του επιδεινώνεται και αφήνει την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στην Εκάλη στις 23 Ιουλίου του 1996.

Γιώργος Κατσιφάρας (1935 –2012)

Giorgos Katsifaras

Ο Γεώργιος Κατσιφάρας γεννήθηκε το 1935 στο Καλέντζι Αχαΐας, τη γενέτειρα του Γεωργίου Παπανδρέου και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διορίστηκε στην Εμπορική Τράπεζα, στην οποία εργάστηκε επί δεκαετία και το 1965 μεταπήδησε στην ΕΤΒΑ.

Από το 1954 εργαζόταν στο πολιτικό γραφείο του Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1964 συμμετείχε στην προεκλογική εκστρατεία του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος λάμβανε μέρος για πρώτη φορά στις εκλογές στην περιφέρεια Αχαΐας, και όταν εκείνος ανέλαβε το υπουργείο Προεδρίας και Συντονισμού (1964-1965), έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του.

Την περίοδο της δικτατορίας συνελήφθη και εξορίστηκε στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας και στο Πλωμάρι της Λέσβου, όπου βρισκόταν απομονωμένος και υπό διαρκή επιτήρηση. Το 1972 διέφυγε στον Καναδά, όπου συναντήθηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, οργανώθηκε στο ΠΑΚ και επέστρεψε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1974, μετά την πτώση της δικτατορίας.

Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ και ο πρώτος υπεύθυνος του γραφείου Τύπου του Κινήματος. Το 1981 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Α' Αθηνών και συμμετείχε στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αναλαμβάνοντας υφυπουργός Προεδρίας για θέματα Αθλητισμού. Θήτευσε στη Βουλή έως το 1996, ενώ το ίδιο χρονικό διάστημα διετέλεσε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Υφυπουργός Εμπορίου και Υπουργός Εμπορίου.

Το Σεπτέμβριο του 1990, στο δεύτερο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Τον Απρίλιο του 1994, στο τρίτο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και εξελέγη εκ νέου τον Ιούνιο του 1996 και τον Μάρτιο του 1999, στο 4ο και 5ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα.

Λάτρης της καλής ζωής και του ωραίου φύλου, ο Γιώργος Κατσιφάρας παρέμεινε ένας αμετανόητος εργένης μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε στις 8 Αυγούστου του 2012 στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

Γιώργος Ανδρέας Παπανδρέου (1952 – σήμερα)

gap papandreou-2-thumb-small

Γεννήθηκε το 1952 στο Σαιντ Πωλ (St. Paul) της Μινεσότα των Η.Π.Α., όπου ο πατέρας του, ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ανδρέας Παπανδρέου, κατείχε πανεπιστημιακή έδρα. Είναι εγγονός του Γέρου της Δημοκρατίας και τέως πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Γενέτειρα της πολιτικής οικογένειας  Παπανδρέου είναι το Καλέντζι Αχαΐας. Στην Αθήνα ήρθε το 1961, σε ηλικία 9 ετών, όταν ο πατέρας του επέστρεψε στην Ελλάδα. Γνώρισε την ωμή βία  και τη φρίκη της Χούντας  της 21ης Απριλίου 1967 σε ηλικία 15 ετών. Τα μεσάνυκτα δέχτηκε το απειλητικό και παρατεταμένο πιστόλι του στρατοκράτη της δικτατορίας για να αποκαλύψει την κρυψώνα του πατέρα του. Τον Ιανουάριο του 1968 ακολούθησε τον πατέρα του στην αυτοεξορία του στη Σουηδία και τον Καναδά. Σπούδασε κοινωνιολογία  στο Amherst College στη Μασαχουσέτη, Η.Π.Α, την περίοδο 1970- 1975, πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα  στην κοινωνιολογία της ανάπτυξης στο  London School of Economics, στο Ηνωμένο Βασίλειο ( 1975 - 1977 ).

Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Στοκχόλμη και παρακολουθήσει μεταπτυχιακά μαθήματα στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Έχει ζήσει και εργαστεί σε διάφορες  χώρες (Η.Π.Α, Σουηδία, Καναδά). Μιλάει Αγγλικά και Σουηδικά. Εκλέχτηκε Βουλευτής Αχαΐας (1981-1985-1989-1990-1993), Α΄ Αθήνας (1996-2000-2004), Α΄ Θεσσαλονίκης (2004-2007), Αχαΐας (2007-2009) Περιφέρειας Αττικής (2009-2012) και Αχαΐας 2012. Έλαβε μέρος στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Ως Υφυπουργός Πολιτισμού (1985- 1987, Υπουργός Παιδείας (1988-1989), Υφυπουργός Εξωτερικών (1993-1994), Υπουργός Παιδείας 1994-1996) και Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (1999-2004, 2009-2010). Στις 8 Φεβρουαρίου2004 εκλέχτηκε Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από την κομματική βάση και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ. Στις 23 Ιουνίου 2006 αποκάλυψε στην κεντρική πλατεία του χωριού τον ανδριάντα του αειμνήστου Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και πατέρα του Ανδρέα Παπανδρέου. Ορκίστηκε ως 11ος Πρωθυπουργός της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας (Οκτώβριος 2009- 2011). Κλήθηκε να διαχειριστεί την οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 στην Αμερική και στη συνέχεια μεταφέρθηκε και εγκαταστάθηκε στην Νότια Ευρώπη. Η Ελλάδα είναι το επίκεντρο της κρίσης.

Είναι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αντιπρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας, μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών, αντιπρόεδρος του Κέντρου Μελετών και Αυτομόρφωσης, ιδρυτικό Μέλος του Helsinki Citizenw Assembly, ιδρυτικό μέλος της Πρωτοβουλίας για τη Συνεργασία στα Βαλκάνια και Συντονιστής της Επιτροπής για την ανάληψη από τη χώρα μας της Ολυμπιάδας του 2004.

Αποστόλης Κατσιφάρας (1959 – σήμερα)

cebaatsifarasΟ Αποστόλης Κατσιφάρας, γιος του Γιάννη Κατσιφάρα και της Αμαλίας Ζαχαροπούλου, γεννήθηκε στο Καλέντζι το 1959 και σπούδασε Διοίκηση Οικονομίας στο Τ.Ε.Ι. Πάτρας.
 
Εργάστηκε στην Περιφερειακή Διεύθυνση Πατρών του Ε.Ο.Τ. και εξελίχτηκε σε στέλεχος του Οργανισμού. Υπήρξε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Τουρισμού Νομού Αχαΐας, 1983-86.

Ακολούθησε τη δημοκρατική οικογενειακή παράδοση και συμμετείχε από μικρή ηλικία σ’ όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Από τα μαθητικά του χρόνια εντάχτηκε στο ΠΑΣΟΚ και παραμένει ενεργό μέλος του κινήματος. Σε ηλικία 19 ετών εκλέχτηκε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ με ευθύνη στα θέματα νεολαίας του Νομού, 1978-88. Από το 1983 έως το 2003 ήταν μέλος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Ν. ΑΧΑΪΑΣ και Α΄ Γραμματέας του Τομεακού  Γραφείου Πάτρας, 1984-1988.

Έλαβε μέρος στις Νομαρχιακές εκλογές Αχαΐας το 1994, 1998, 2002 και εκλέχτηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος.

Θήτευσε:
Την περίοδο του 1987-2000 διετέλεσε αντινομάρχης  Οικονομικής Ανάπτυξης. Χειρίστηκε τα θέματα Γεωργίας, Κτηνοτροφίας, Αλιείας, Τουρισμού, Βιομηχανίας, Εμπορίου, Απασχόλησης, Υγείας και Πρόνοιας.

Το 2003 διετέλεσε αναπληρωτής Νομάρχης Αχαΐας, με αρμοδιότητες την Ανάπτυξη, τον Τουρισμό, τη Γεωργία, την Κτηνοτροφία, το Εμπόριο, την Απασχόληση και τον Προγραμματισμό.

Έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 2004 και εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 2007 και του 2009 επανεκλέχτηκε πρώτος, σε σταυρούς προτίμησης, βουλευτής  Αχαΐας. Ανέλαβε Υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εκλέχτηκε Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας με ποσοστό 56,64%.

Γιώργιος Αθ. Πετρόπουλος (1942-σήμερα)

PetropoulosΟ Γιώργος Πετρόπουλος γεννήθηκε στο Καλέντζι Αχαΐας το 1942. Μετά το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Μυτιλήνης και πήρε το πτυχίο του δασκάλου.

Υπηρέτησε με παραδειγματική πίστη και αφοσίωση στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση 30χρόνια ενώ παράλληλα επιδόθηκε στο συνδικαλισμό στα Πολιτιστικά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας Καλεντζίου και του Συνδέσμου Ύδρευσης των Κοινοτήτων Ερυμάνθειας, Καλεντζίου, Βελιμαχίου και Κριθαρακίων (1990, 1994 και 1998). Ως Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλεντζίου, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Μουσείου Γ.Α Παπανδρέου, του Λαογραφικού Μουσείου και της Βιβλιοθήκης.

Επιδόθηκε με ζήλο στη συλλογή, τη μελέτη του λαογραφικού και ιστορικού υλικού της Τριταίας και εξέδωσε τα βιβλία: Το Καλέντζι χθες και σήμερα, Η Τριταία 1100 π.χ – 1994, Τριταιίτες αγωνιστές του ‘21, τα έτη 1989, 1994 και 1997 αντίστοιχα ενώ τελευταία έκδοση αποτελεί το 2004 το βιβλίο Καλέντζι και Καλεντζιώτες. Είναι Παντρεμένος με την νηπιαγωγό Σιληντζήρη Κασσιανή και έχουν αποκτήσει 4 τέκνα.

SWF file not found. Please check the path.

kep-logo       Diavgia   

kedke-logo      perifereia

Στοιχεία Επικοινωνίας

Καλέντζι Αχαϊας

25015 Νομός Αχαΐας
Τηλ: 2610 323570
Κινητό: 6907 217734
Fax: 2610 323670
Email:  info@kalentzi.gr

  kalentzi.achaias